Para Yönelimli Programlama (PYP)

Share Button

Para Yönelimli Programlama (PYP)Para Yönelimli Programlama, programlama eyleminin para ekseninde gerçekleştirildiği yazılım geliştirme faaliyetidir. Geliştiriciler arasında “Dark Side”, “Para Çokomel”, “Parasıyla değil mi ?” sözleriyle de ifade edilen bu yaklaşımı, bu yazıda birlikte irdeleyeceğiz.

PYP, aslında hepimizin bildiği algülüm vergülüm esasına dayanan ticari bir faaliyetten başka birşey değildir. İşverenin, yazılım geliştirme ihtiyaçlarının karşılanması doğrultusunda aylık periyodlarla yaptığı maaş ödemesine istinaden, geliştiricinin işveren beklentilerini makul sürelerde karşılaması esasına dayanır.

Adından da anlaşılacağı üzere programlama faaliyeti asla mantık ekseninde gerçekleştirilmez. İşin içeriği, yaratacağı prestij kaybı, görsel/mantıksal/fonksiyonel problemler geliştiriciyi ilgilendirmez. Ödemeler düzgün gerçekleştiği sürece müşteri her zaman haklıdır. Ödemenin aksaması, rakip veya farklı sektördeki firmanın yapacağı X+1 lik ücret teklifi mevcut firmayla olan ilişkilerin aynı gün sonlanmasına neden olabilir. (Mevcut firmanın x-1 lik personeli temin edebilmesi durumunda mevcut personelin işine aynı gün sonverebildiği gibi.)

PYP uygulayan geliştiricinin egosu ve fikri olmaz. Şayet fikri varsa ısrarcı olmaz. Tartışmaya girmez. Alınacak nihayi cevap her zaman için “Ok o zaman o şekilde yapalım.” şeklindedir. Kıdeme bağlı olarak “parasıyla değil mi ?” gibi türlü varyasyonların da duyulması mümkündür.

Para Yönelimli Programlama (PYP)Bu tip geliştiriciler, yedi köyle barışık denilecek cinsten insanlardır. Sistemcisinden, proje yöneticisine ve diğer tüm ekip arkadaşlarıyla tam anlamıyla uyum içindedir. Asla laf taşımaz. İşinin yürümesi için herşeyi yapar. Nabza göre şerbet verir. İtin köpeğin önde gidenidir. İş bitiricidir. Üretimin süreci ve sonucu göz önünde bulundurulduğunda aslında her PYP geliştiricisi DGYP ve GGYP yaklaşımlarını da benimser. (Bkz. Daya Geç Yönelimli Programlama (DGYP). Bkz. Goygoy Yönelimli Programlama (GGYP)) Projedeki mevcut özellik defalarca kaldırılıp eklense de asla üşenmez, yorum getirmez. İşverenin kendisine bunun için para ödediğinin bilincindedir.

PYP uygulayan geliştirci, bir projenin öyle veya böyle yayına çıkabilmesi adına her firmada en az birkaç tane bulunması gereken geliştirici tipidir. Ego tatminin yaşanacağı yer işyeri olmadığından işverenin yazılım geliştiricinin egosunun tatmin etmek için iş beğendirmek veya her an yeni bir challange yaratmak gibi bir mecburiyeti yoktur. İşveren para karşılığında geliştiricinin bilgisini ve zamanını satın alır.

Pahalıdır. Standart bir yazılım geliştiriciyi X liraya, bir rockstar ı X+1 liraya çalıştırabilirsiniz. Deneyimli bir PYP geliştiricisini X+2 liraya çalıştıramazsınız. Şayet anlaşsanız bile daha iyi şartları sağlayan başka bir firma bulduğu gün yerinde yeller eser.

Sadakat ancak hayvanlarla insanlar arasında yaşanabilecek bir duygudur. Bu nedenle firmanın geliştiriciden sadakat beklentisi son derece yersizdir. PYP geliştiricisi, yukarıda belirtilen ücret politikası nedeniyle asla herhangibir projede tek adam olarak konumlandırılmamalıdır. Çünkü her an herşey olabilir :)

Share Button

About İbrahim Gündüz

1983 yılında İstanbul’da doğdu. İlkokul yıllarında cobol ve basic le olan tanışması, yazılıma olan ilgisini arttırdı 2005 yılında. Uludağ Üniversitesi Teknik Bilimler Meslek Yüksek Okulu Elektronik bölümünden mezun olan Gündüz, çeşitli alanlarda faaliyet gösteren kurumlarda yazılım geliştirici olarak görev almıştır.
Mesleki ilgi alanları, ölçeklenebilir sistemler, uygulama entegrasyonları ve ödeme sistemleridir.
Halen Markafoni back end geliştirici olarak çalışmaktadır.

13 Comments

  • Şubat 28, 2015 - 10:58 pm | Permalink

    PYP is bliss

  • Şubat 28, 2015 - 11:24 pm | Permalink

    Vaktiyle çalıştığım bir şirkette işler biraz kötüye gitmeye başladığında, yabancı şirket yöneticisi yaklaşık 20 dakika süren bir motivasyon konuşması yapmıştı bana. Sonra “sen ne düşünüyorsun?” minvalide sözü bana bıraktı. Orada “i dont give a shit as soon as i get paid” diyerek Türk PYP’si ile kendisini tanıştırmıştım.

    Buddha böyle bir anımdır <3

  • Şubat 28, 2015 - 11:31 pm | Permalink

    pyp kötü birşeymiş gibi algıladım ve hemen itiraz etme gereği hissettim.
    2.5 yıldır home office çalışıyorum, onun öncesinde de 1.5 yıl özel bir sektör için çok özel bir yazılım geliştirme ekibinde çekirdek kadroda bulundum. Sadece 2 sayfaya dökülmüş bir ideolojiyi 1.5 senede 480 tablodan oluşan bir projeye dönüştürdük. Projenin sunumunu yaparken yüzü asık, ensesi kalın godaman müşterileri keyiften güldürme şerefine eriştik.
    Bunca emeğin sonunda şu tarz şeyler oldu;
    zam dönemi tüfe+üfe ortalaması alınarak Yüzde sıfır nokta seksenbeş zam aldık,
    tüfeyi anlarımda üfe ne lan? imalat sanayiinde mi çalışıyoruz. Benim giderlerim tüfe üzerinden,
    bir başka gün patron odaya girip “arkadaşlarımın elemanları onu çok seviyormuş, ona yeni bir jip almışlar” espirisi yaptı. Doğru söylüyordu, jipi biz alıyoruz, ama ona alıyoruz. 0,85 zam sonrası böyle bir espiri çekilemedi, ve ego tavan yaptı. Bundan sonra ben işe değil, iş benim ayağıma gelsin diyerek verdim istifayı, şimdi kendi paket programlarımı satıyorum.

    Sonuç, hiç bir koderın egosu, patronun egosu karşısında ezilemez, ezilmemelidir. İşi biz yapıyorsak, ve hakkımızın da gaspedildiğini hissediyorsak buna dur denmelidir. VE yukarıdaki türden şartlar vuku bulduğundan pyp uygulanması da kaçınılmazdır. Patronla müdürden dost olmaz, ana felsefem bu, o yüzden bu ikisine her zaman mesafeli yaklaşmışımdır. Çalışıyorsak maaşı elbet verecek, enflasyon karşısında da seni ezmeyecek. eziyorsa sadakat beklememeli, buna en ufak bir hakkı da yoktur.

    Son olarak; “para yönelimli programlama” daha çok patronların sergilediği yaklaşım tipidir. Yazılım projeleri para bastırarak elbet yapılır ama, para veriyor olmak ta patronlara salakça espiriler yapma hakkı vermez.

    Son olarak webrazzi de bir dönem çok tartışılan bir konu vardı, hindistandan ucuza programcı getirip çalıştırmayı amaçlayan, bunu basın demeci haline getirmiş patronlar mevcut. Onlarla ilgili bir makale de bekleriz :)

  • Mart 1, 2015 - 3:01 am | Permalink

    PYP candir ibocum, yazik olmus bu yazi ile guzelim blog x-1 oldu :P ticarette sadakat olmaz, 1 yukari veren hayatinin 1 ayini kiralar. “firmanın geliştiriciden sadakat beklentisi” derken? Firmada mali kriz bas gosterince ilk gelistirici gonderilir, jr alinir mesela.. sunu maalesef hep karistiriyoruz, “Isine asik olmak !== firmayla duygusal bag kurmak”

    İşin aşkın olsun, hangi şehirde o aşkı yaşadıgının önemi yok ;)

  • Mart 1, 2015 - 10:13 am | Permalink

    Money talks brothers :)

  • Mart 1, 2015 - 1:24 pm | Permalink

    PYP :) ‘ya . Program bir emekse karşılığı elbette Para olmalıdır. Yazılım ihtiyacı içerisinde olan ticari organizma türünün ender bir türü olan Türk Ticari Organizmaları’na çok önemli bir konuyu anlattmamız gerekiyor: Hiç bir emeğin karşılığı teşekkürle ödenmez :) Ne kadar P, o kadar P…

  • Metin
    Mart 1, 2015 - 7:51 pm | Permalink

    Projenin paydaşı belli, istekler net ise, idealist olmak yapılacak en saçma şeydir. Proje ekibi PYP odaklı ise, projenin başarısız olması için hiç bir sebep bulunmamaktadır.

    İş sonunda isteyen mutlu, yazan yöneten mutludur:)

  • Mart 2, 2015 - 7:49 am | Permalink

    Aslında PYP’yi abarttığınzıda “ne vereyim abime” sendromu bas gosterir :)
    Guzel yazı, tesekkurler.

  • Mart 2, 2015 - 9:31 am | Permalink

    Çok denedim sadakati, ahde vefayı, borçluluk ve minnet duygusunu… Bunların karşılığı olmayınca olmuyor, “nakit konuşalım mı?” diye sonlanıyor muhabbetler. Kimse çalışanına güvenmeyip, “özünden verdiğine” kanaat getiremeyince, PYP devreye giriyor. “Dün akşam çok çalıştınız, yarın tatil yapın” diyen, tanıdığın bildiğin kaç patron var ? Yok demiyorum! Kaç tane var..?

  • howard
    Mart 2, 2015 - 4:42 pm | Permalink

    Freelance geliştirme yaparken kullanılacak ve fiyatlandırma aşamasındaki en uygun yöntemlerden birisidir. Müşteri ne kadar akıllı ve mantıklı isteklerde bulunuyorsa o kadar az kullanılır.

  • Ozan Dikerler
    Mart 3, 2015 - 7:19 am | Permalink

    Biz bir önceki şirketimde departmanca Neşe Yönelimli Programlama metodunu uyguluyorduk. İş tatmin etmiyordu, zamlar yetersizdi ama bir şekilde seviyorduk orayı. Bunda patronlardan ziyade Burak gibi çalışma arkadaşlarımızın payı çok büyüktü. Bunun da bir dönem yaşanması gereken bir şey olduğunu düşünüyorum. Yoksa amacın para kazanmak olduğu bir yere 20tl yol parası verilerek gitmek hiç mantık işi değildi. NYP güzeldi ama artık ben de PYP üyesiyim.

  • Mart 27, 2015 - 2:11 pm | Permalink

    Yine zeka akan, esprili ve ‘kızgın’ bir yazı. Teşekkür ederiz.

  • Bir Cevap Yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir